Positive lang muna.

Howdy? Musta na? Nanibago ka ba sa bagong look and feel ng aking blog? Again, nagtulong kami ni Vhonne para magawa ito. (actually, he did all the work, ako lang naguutos haha!)

Life has been crazy but thank Goodness Kimya Dawson made my day today.

I don't want to elaborate on negative things that's happening to me, it's just a waste of time. Update lang. Magpapakasaya na lang muna ako sa mundong ito. Tawa ka na lang.

Webgeekph.com :)

Nag-sign up ako sa webgeekph.com noong isang araw. Matagal na naming kinatuwaan ni Vhonne ang website na 'yun lalo 'nung naguumpisa pa lang sila. At ayun nga, ngayon lang ako nakasali. Natuwa ulit akong magforum lalo na at related ang topics nila sa gusto kong maging balang araw.

Ilang araw pa lang ang nakakalipas, marami na akong natututunan sa forum na 'yon. Maraming matatalinong tao. 'Yung iba nakamit na nila ang mga pinapangarap ko pa lang. Nakakainggit, ang gagaling nila. Pero dahil na rin sa kanila, naiinspire akong mag-aral ng mabuti. At tinutulungan na rin nila ako sa paraan na 'yun. Narrealize ko kasi na gusto ko talaga ang kursong kinuha ko ngayon, at gusto ko pang mas maraming matutunan. Ayun, nakakachallenge.

Gusto kong paniwalain ang sarili ko na kaya ko rin ang ginagawa nila. Kaya ko, kung magaaral ako. Kung hindi ako tatamad tamad (tulad ng ginagawa ko ngayon). Siguro, sakto lang ang pagkakasign-up ko sa forum na 'yon para mainspire naman ng kaunti sa pagaaral. Nawawalan na kasi ako ng gana. Pakiramdam ko kasi wala akong natututunan, at kung meron man, malayo sa gusto kong matutunan. Para lang akong nagpapalipad ng pera pambayad ng matrikula.

Mindset. May mga bagay lang siguro na talagang dapat nating daanan para makamit natin ang tunay na magpapaligaya sa atin. Lahat ng tagumpay ay nakakaranas ng hirap, nasa diskarte na lang kung paano natin malalagpasan. Parang bagyong Ondoy, mahirap, marami ang naghirap, pero, alam ko balang araw, magkakaron din ng sarap.

Marami pa akong kakaining bigas... Pero pramis uubusin ko lahat!

Credits to Pixelz of webgeekph.com for the poster/banner/ad.

TALON!

Napanood ko 'yung movie na Jumper kagabi, nakakabitin! Matagal nang movie 'yun pero bakit wala pa rin atang sequel? Ang ganda ng concept. Isang taong kayang libutin ang mundo sa ilang talon lang. Iisipin mo lang 'yung lugar na pupuntahan mo tapos tatalon ka tapos makakarating ka na. Galing 'diba? Gusto kong magawa 'yun. Hindi dahil sa tamad ako. Gusto kong maging malaya.

Hindi nga ako preso o handicapped para sabihing hindi ako malaya, pero ibang klaseng kalayaan ang gusto kong makamit, at 'yun ay ang kalayaang makasama at paligayahin ang taong nakakapagpaligaya ng mundo ko. (ewww sobrang cheesssyyy!!XD) Kung makakaya ko ding mag-teleport, magagawa ko na 'yun ng walang pagod! Cool.

Pero sabi nga doon sa pelikula, lahat ng bagay may consequences. Namuhay siya ng walong taong malaya, pero di nagtagal eh nahanap din siya ng mga bitter enemies niya. Gusto ko ngang maging malaya, pero hindi ko alam kung handa ako sa package-deal na kasama nito. Pero kahit ano pa man ang mangyari, mangyayari talaga. Kaya mangyari na ang dapat mangyari! HOHO.

Give way to the martian!

Whew! I got a new layout customized by my one and only Vhonne Deville!!! Gaganahan na naman akong mag-blog nito! Parang nagkaroon ng buhay ang plain blog ko noon. Eh basta masaya kasi hindi ako ang gumawa. HAPPPPPPPPPPPYYYYYY!!~

galing diba? i love it. Gusto ko 'yung mala-gabi ng lagim na header at yung font na parang mga aliens, dati ko pa kasi pangarap na maging martian at makarating sa mars. Pakiramdam ko kasi minsan kakaiba ako dito at parang mas belong ako doon. HAHAHA.

Medyo namimiss ko na ang mga panahong wala akong kaalam-alam sa mundo kundi ang kumuha ng litrato ng kung anu-ano at pagmasdan ang kagandahan ng buhay. Sa dami kasi ng ginagawa ngayon, at sa dami ng dapat gawin pa, nakakalimutan ko na ang mga simpleng bagay kung saan talaga ako nagiging masaya. Naks! Parang MMK lang. XD

Ito nga pala si Aning before and after. Wala lang, namimiss ko na kasi ang mahaba kong buhok. XD Gusto ko nang bumalik sa dati, kaso hindi pwede, kaya maglalakbay na lang ako patungong mars. Sama ka?

Facebook? Ano 'yun?

Ang sarap sa pakiramdam kapag nakikita ko ang calendar kong may mga reminders at notes. Feeling ko artista akong parang eroplanong laging fully-booked. Ang sarap isiping magiging productive ka sa mga susunod na araw. Tumataas ang Happiness bar ko, pero hindi ko napapansin na meron din pala akong energy bar.

Parang Pet Society lang 'yan. Energy, Happiness, at Hygiene. Ako 'yung pet na laging nakikipaglaro, pero hindi pinapakain. Masaya ka nga, pagod ka naman. Masaya ba maging pagod? Eh bat sabi ni Tado mas mabuti nang tamad, hindi naman pagod? Pwede bang maging tamad at pagod at the same time? Feeling ko ganun ako ngayon eh! HAHAHA!

Ay wait lang commercial: Napapansin niyo ba? Ang dami ko laging tanong!

Anyway, ngayong buwan ng Setyembre, masasabi ko sigurong magiging super busy ako. Harvest season na kasi ng mga projects, research at case studies. Oras na para i-Buddy Poke ang mga tutulog tulog! Bilhin mo na sila kung kinakailangan, kahit mataas ang value! Typing Maniac na naman ang mga nagccramming para makaabot sa deadline niyan. Hehehe. Makikipag-Mafia Wars na naman ako sa mga darating na defense. Enemy of the Day ko na naman ang mga professor kong hindi ko alam kung ano ang nasa utak at ang dami na naman naming quizzes.

Bukod doon, malapit na din ang organization week namin. 3 days lang 'yon, pero week ang tawag. Isang buwang pagpplano, isang linggong preparasyon. Maraming duties, pero kakayanin dapat.

Parang Pet Society lang 'yan. Kahit kakapiranggot na lang ang laman ng energy bar mo, hindi ka parin susuko, hindi mamamatay o maglalayas. Kapag marami ka nang coins, magagawa mo din ang gusto mo, minsan nga higit pa. Luxury!!!

Unwanted Blahs

Isang gabi, matapos ang stressful na pagaaral, umuwi si Aning sa kanilang bahay at sumakay ng jeep pauwi.

Nakatabi niya ang dalawang empleyadong mukhang mga kagalang galang na guro. Habang pinupuno ang jeep na sinakyan at dahil walang ginagawa, hindi niya napigilang makinig sa pinaguusapan ng dalawa.

Red1: Ano ba 'yang si manong ang laki laki ng dala, bigat na bigat kawawa naman ang katabi, tignan mo *tawa*

Red2: Ayun, tignan mo flat na halaman ni manang.

Wala atang pinagusapan ang dalawa kung hindi mga reklamo at kapulaan sa mga taong nakapaligid sa kanila.

"Bayad po. Makikisuyo..." Sabi ng taong nakasabit sa likod ng jeep. Walang nag-abot ng bayad. Mga ilang segundo, hindi na nakatiis si Aning at kinuha ang bayad ng mama.

Red1: Akala niya ata, konduktor ang mga taong nakasakay.

Red2: Oo nga. bat di na lang magtaxi.

Maraming napagkwentuhan ang dalawa puro reklamo at pang pupula sa kapwa nila, kahit hanggang makababa na. pilit hindi na pinakinggan ni Aning, at nag-isip na lamang ng ibang mas makabuluhang bagay.

Sa pagbaba ng mga babae inisip ni Aning na siguro ay pinulaan na rin siya ng mga iyon nang makababa ang mga ito.

Bakit may mga taong ginagawang past-time ang mang-okray ng kapwa? Bakit nagaaksaya sila ng panahon para pakialaman ang buhay ng iba? Bakit? Bakit, at Bakit?

Bakit ko ba sila pinakekealaman? ARGGHH!!